Veilig online met het hele gezin

Acht manieren om internetpesters aan te pakken

door Margie Wylie

Net als veel andere facetten van het leven van uw kinderen gebeurt het pesten nu ook online. Als u denkt dat uw kinderen geen last hebben van pesten op het digitale schoolplein, denk dan nog eens goed na. De helft van alle kinderen zijn op internet gepest en net zo veel kinderen hebben toegegeven anderen te pesten. Dit is de uitkomst van een onderzoek in 2004 uitgevoerd door WiredSafety, een nonprofitinstelling voor veiligheid en onderwijs.

Internetpesters gebruiken vaak dezelfde tactieken als in de normale wereld. Zij treiteren en pesten andere kinderen op afstand via e-mails, websites, online games, expresberichten, blogs en socialenetwerksites als MySpace of American Online-chatrooms. Online getreiter kan net zo erg zijn als pesten in het gewone leven, maar de pesters op internet kunnen vaak anoniem blijven door zich achter onechte e-mailadressen en schermnamen te verschuilen.

Het lijdt geen twijfel dat pesten op het internet een verwoestende werking kan hebben. Zo kwellen sommige pesters hun slachtoffers met een spervuur aan expresberichten, met boodschappen als 'Iedereen haat je' of 'Je bent een loser'. Andere internetpesters creëren websites waarop zij andere kinderen voor gek zetten of kleineren, bijvoorbeeld door online verkiezingen te houden met thema's als: 'Breng je stem uit voor de tien lelijkste meisjes op school'. Cyberpesters kunnen zich ook voor hun slachtoffer uitgeven, bijvoorbeeld door advertenties te plaatsen waarin zij namens het slachtoffer op zoek zijn naar 'dates'. Of zij hacken het e-mailaccount van hun slachtoffer en sturen hatelijke berichten naar hun vrienden.

Als uw kind het slachtoffer is van online pesten, kunt u een stappenplan volgen, zegt Nancy E. Willard, auteur van Cyberbullying and Cyberthreats: Responding to the challenge of online social cruelty, threats, and distress.

1. Identificeer en blokkeer de pester
Vraag uw kind om niet te reageren of wraak te nemen, hoe verleidelijk het ook is om terug te vechten. Als u erachter komt wie uw kind aan het pesten is, blokkeer dan alle verdere communicatie. Ga in uw programma voor expresberichten naar Mensen of Vrienden in het hoofdmenu en kies een functie als Gebruiker blokkeren of Vriend verwijderen. Voeg in uw e-mailprogramma het adres van de pester aan uw zwarte lijst toe. U kunt voor hulp bijvoorbeeld contact opnemen met WiredSafety, die getrainde vrijwilligers heeft die u kunnen helpen de persoon op te sporen die achter de pesterijen zit.

2. Bepaal de grenzen
U, en niet uw kinderen, moet ook met de pester (of pesters) contact opnemen en eisen dat het hatelijke gedrag stopt. Als u hun echte identiteit niet te weten kan komen, stuur ze dan een e-mail of expresbericht. Waarschuw ze dat als ze niet ophouden u contact met hun ouders en zo nodig ook met hun school zult opnemen.

3. Dien een klacht in
Pestgedrag -- treiteren, bedreigen, inbreuk op privacy, stalking -- is een schending van de gebruiksvoorwaarden van een website of internetaanbieder. U kunt een klacht bij de website of provider indienen, wat kan leiden tot tijdelijke stopzetting of beëindiging van de internettoegang van de pester (of zijn of haar ouders).

4. Neem contact op met de school
Als de pester naar dezelfde school gaat als uw kind, kunnen leraren of de directeur van de school u wellicht helpen. Houd er hierbij echter rekening mee dat scholen als gevolg van het recht op vrije meningsuiting vaak niet veel kunnen doen aan dingen die buiten de klas gebeuren. Sommige scholen hebben antipestvoorwaarden in de overeenkomsten voor online toegang van de leerlingen opgenomen, dus als de pester vanaf een computer op school uw kind heeft gepest, zit de pester écht in de problemen. Rapporteer het incident hoe dan ook.

5. Stuur een aangetekende brief
Als u alles hebt gedaan wat in uw vermogen ligt en het pesten niet is opgehouden, stuurt u de ouders een aangetekende brief met het verzoek om de activiteiten te staken. Stuur samen met de brief een gedrukt bewijs van het gedrag van hun kind, zoals e-mails of transcripties van chatsessies. Vraag de ouders maatregelen te nemen om het pesten te laten ophouden. Willard, die ook jurist en directeur is van het 'Center for Safe and Responsible Internet Use', zegt dat u met een aangetekende brief aantoonbaar kunt maken dat de ouders bekend zijn met het gedrag van hun kind. Hierdoor kunnen zij verantwoordelijk worden gesteld wanneer het niet ophoudt.

6. Bel een advocaat
In het allerslechtste geval kan een advocaat u helpen bij het starten van een civiele procedure tegen de pesters en/of hun ouders wegens laster, pesterij of andere zaken. Soms is de dreiging van een rechtszaak voldoende om te zorgen dat de pester ophoudt.

7. Neem contact op met de politie in uw gemeente
Als u kunt bewijzen dat de pester zich ook schuldig maakt aan criminele activiteiten, zoals haatmisdaad, fysieke bedreigingen of de uiting van het dreigement om een wapen mee naar school te nemen, neem dan onmiddellijk contact op met de politie. Pesters die heimelijk ongepaste foto's van hun slachtoffers online plaatsen, kunnen ook voor kinderpornografie worden voorgeleid.  Druk voorbeelden van het pestgedrag af en geef deze aan de politie. De politie kan uw klacht gebruiken om zo nodig ander toelaatbaar bewijs op de computer van uw kind te verzamelen.

8. Praat met uw kinderen over wat aanvaardbaar is
Anne Collier, redacteur van de website NetFamilyNews, een e-mailnieuwsbrief over online veiligheid voor kinderen, zegt dat om het pesten echt te kunnen laten ophouden u eerst moet weten wat er gebeurt wanneer uw kinderen online zijn. Kinderen zullen hun ouders niet gauw vertellen over online pesterijen of andere dingen die online gebeuren, uit angst dat hun ouders de dingen alleen maar erger zullen maken. Sommigen vinden dat wat zij online doen 'privé' is. Willard zegt dat niets verder van de waarheid is: "Kinderen moeten weten dat het internet een openbare ruimte is en als zodanig moet worden behandeld."

Willard stelt voor om uit te zoeken wat de schermnamen en e-mailadressen van uw kinderen zijn en niet te aarzelen om de online identiteiten van uw kind te 'Googlen' (of op te zoeken) Zij zegt ook dat ouders het voor het zeggen moeten blijven hebben. Dus vertel uw kinderen dat u ze regelmatig zult controleren. En ze raadt ook aan vooral met de ouders van de vrienden van uw kinderen te praten. Door duidelijk te maken wat u verwacht, niet alleen van uw kind maar ook van anderen, kunt u problemen voorkomen.

"Tegenwoordig heb je een heel digitaal dorp nodig om je kind op te voeden," zegt ze.

Collier voegt hieraan toe dat u ook een concept of contract met 'beleid voor aanvaardbaar gebruik' voor de thuiscomputer en andere apparaten voor het versturen van berichten kunt opstellen. Het beleid moet alle aspecten van het gebruik van internet omvatten, óók hoe lang uw kinderen elke dag online mogen zijn. Bovendien moet dit vermelden welke websites, berichtenservices of chatrooms wel aanvaardbaar zijn. Bespreek ook welke persoonlijke gegevens ze online openbaar mogen maken, inclusief foto's.

"Vraag uw kind: 'Wat zou je doen als...?' en neem vervolgens de antwoorden die voor beide partijen aanvaardbaar zijn, in het contract op," adviseert Collier. Met een ondertekende belofte om online aardig te zijn voor anderen en internetpesten (van zichzelf en anderen) aan u te vertellen, bent u al een heel eind op weg om problemen te voorkomen.

Net als veel andere facetten van het leven van uw kinderen gebeurt het pesten nu ook online. Als u denkt dat uw kinderen geen last hebben van pesten op het digitale schoolplein, denk dan nog eens goed na. De helft van alle kinderen zijn op internet gepest en net zo veel kinderen hebben toegegeven anderen te pesten. Dit is de uitkomst van een onderzoek in 2004 uitgevoerd door WiredSafety, een nonprofitinstelling voor veiligheid en onderwijs.

Internetpesters gebruiken vaak dezelfde tactieken als in de normale wereld. Zij treiteren en pesten andere kinderen op afstand via e-mails, websites, online games, expresberichten, blogs en socialenetwerksites als MySpace of American Online-chatrooms. Online getreiter kan net zo erg zijn als pesten in het gewone leven, maar de pesters op internet kunnen vaak anoniem blijven door zich achter onechte e-mailadressen en schermnamen te verschuilen.

Het lijdt geen twijfel dat pesten op het internet een verwoestende werking kan hebben. Zo kwellen sommige pesters hun slachtoffers met een spervuur aan expresberichten, met boodschappen als 'Iedereen haat je' of 'Je bent een loser'. Andere internetpesters creëren websites waarop zij andere kinderen voor gek zetten of kleineren, bijvoorbeeld door online verkiezingen te houden met thema's als: 'Breng je stem uit voor de tien lelijkste meisjes op school'. Cyberpesters kunnen zich ook voor hun slachtoffer uitgeven, bijvoorbeeld door advertenties te plaatsen waarin zij namens het slachtoffer op zoek zijn naar 'dates'. Of zij hacken het e-mailaccount van hun slachtoffer en sturen hatelijke berichten naar hun vrienden.

Als uw kind het slachtoffer is van online pesten, kunt u een stappenplan volgen, zegt Nancy E. Willard, auteur van Cyberbullying and Cyberthreats: Responding to the challenge of online social cruelty, threats, and distress.

1. Identificeer en blokkeer de pester
Vraag uw kind om niet te reageren of wraak te nemen, hoe verleidelijk het ook is om terug te vechten. Als u erachter komt wie uw kind aan het pesten is, blokkeer dan alle verdere communicatie. Ga in uw programma voor expresberichten naar Mensen of Vrienden in het hoofdmenu en kies een functie als Gebruiker blokkeren of Vriend verwijderen. Voeg in uw e-mailprogramma het adres van de pester aan uw zwarte lijst toe. U kunt voor hulp bijvoorbeeld contact opnemen met WiredSafety, die getrainde vrijwilligers heeft die u kunnen helpen de persoon op te sporen die achter de pesterijen zit.

2. Bepaal de grenzen
U, en niet uw kinderen, moet ook met de pester (of pesters) contact opnemen en eisen dat het hatelijke gedrag stopt. Als u hun echte identiteit niet te weten kan komen, stuur ze dan een e-mail of expresbericht. Waarschuw ze dat als ze niet ophouden u contact met hun ouders en zo nodig ook met hun school zult opnemen.

3. Dien een klacht in
Pestgedrag -- treiteren, bedreigen, inbreuk op privacy, stalking -- is een schending van de gebruiksvoorwaarden van een website of internetaanbieder. U kunt een klacht bij de website of provider indienen, wat kan leiden tot tijdelijke stopzetting of beëindiging van de internettoegang van de pester (of zijn of haar ouders).

4. Neem contact op met de school
Als de pester naar dezelfde school gaat als uw kind, kunnen leraren of de directeur van de school u wellicht helpen. Houd er hierbij echter rekening mee dat scholen als gevolg van het recht op vrije meningsuiting vaak niet veel kunnen doen aan dingen die buiten de klas gebeuren. Sommige scholen hebben antipestvoorwaarden in de overeenkomsten voor online toegang van de leerlingen opgenomen, dus als de pester vanaf een computer op school uw kind heeft gepest, zit de pester écht in de problemen. Rapporteer het incident hoe dan ook.

5. Stuur een aangetekende brief
Als u alles hebt gedaan wat in uw vermogen ligt en het pesten niet is opgehouden, stuurt u de ouders een aangetekende brief met het verzoek om de activiteiten te staken. Stuur samen met de brief een gedrukt bewijs van het gedrag van hun kind, zoals e-mails of transcripties van chatsessies. Vraag de ouders maatregelen te nemen om het pesten te laten ophouden. Willard, die ook jurist en directeur is van het 'Center for Safe and Responsible Internet Use', zegt dat u met een aangetekende brief aantoonbaar kunt maken dat de ouders bekend zijn met het gedrag van hun kind. Hierdoor kunnen zij verantwoordelijk worden gesteld wanneer het niet ophoudt.

6. Bel een advocaat
In het allerslechtste geval kan een advocaat u helpen bij het starten van een civiele procedure tegen de pesters en/of hun ouders wegens laster, pesterij of andere zaken. Soms is de dreiging van een rechtszaak voldoende om te zorgen dat de pester ophoudt.

7. Neem contact op met de politie in uw gemeente
Als u kunt bewijzen dat de pester zich ook schuldig maakt aan criminele activiteiten, zoals haatmisdaad, fysieke bedreigingen of de uiting van het dreigement om een wapen mee naar school te nemen, neem dan onmiddellijk contact op met de politie. Pesters die heimelijk ongepaste foto's van hun slachtoffers online plaatsen, kunnen ook voor kinderpornografie worden voorgeleid.  Druk voorbeelden van het pestgedrag af en geef deze aan de politie. De politie kan uw klacht gebruiken om zo nodig ander toelaatbaar bewijs op de computer van uw kind te verzamelen.

8. Praat met uw kinderen over wat aanvaardbaar is
Anne Collier, redacteur van de website NetFamilyNews, een e-mailnieuwsbrief over online veiligheid voor kinderen, zegt dat om het pesten echt te kunnen laten ophouden u eerst moet weten wat er gebeurt wanneer uw kinderen online zijn. Kinderen zullen hun ouders niet gauw vertellen over online pesterijen of andere dingen die online gebeuren, uit angst dat hun ouders de dingen alleen maar erger zullen maken. Sommigen vinden dat wat zij online doen 'privé' is. Willard zegt dat niets verder van de waarheid is: "Kinderen moeten weten dat het internet een openbare ruimte is en als zodanig moet worden behandeld."

Willard stelt voor om uit te zoeken wat de schermnamen en e-mailadressen van uw kinderen zijn en niet te aarzelen om de online identiteiten van uw kind te 'Googlen' (of op te zoeken) Zij zegt ook dat ouders het voor het zeggen moeten blijven hebben. Dus vertel uw kinderen dat u ze regelmatig zult controleren. En ze raadt ook aan vooral met de ouders van de vrienden van uw kinderen te praten. Door duidelijk te maken wat u verwacht, niet alleen van uw kind maar ook van anderen, kunt u problemen voorkomen.

"Tegenwoordig heb je een heel digitaal dorp nodig om je kind op te voeden," zegt ze.

Collier voegt hieraan toe dat u ook een concept of contract met 'beleid voor aanvaardbaar gebruik' voor de thuiscomputer en andere apparaten voor het versturen van berichten kunt opstellen. Het beleid moet alle aspecten van het gebruik van internet omvatten, óók hoe lang uw kinderen elke dag online mogen zijn. Bovendien moet dit vermelden welke websites, berichtenservices of chatrooms wel aanvaardbaar zijn. Bespreek ook welke persoonlijke gegevens ze online openbaar mogen maken, inclusief foto's.

"Vraag uw kind: 'Wat zou je doen als...?' en neem vervolgens de antwoorden die voor beide partijen aanvaardbaar zijn, in het contract op," adviseert Collier. Met een ondertekende belofte om online aardig te zijn voor anderen en internetpesten (van zichzelf en anderen) aan u te vertellen, bent u al een heel eind op weg om problemen te voorkomen.